En de stad dat zijn wij

Van binnen is ie groter dan van buiten,
onze stad aan de Rijn, meerlandenpunt,

waar vogels in alle talen fluiten
en keukens geuren zoals je niet verzinnen kunt.

Met stokken, steen en brons zijn ze begonnen,
aanpakkers van toen, die ploeteraars,
die modder, zand en veen en klei ontgonnen
en steeds weer buigen moesten voor veroveraars.
Wageningen hebben zij ons gegeven,
de werkers van weleer, die moesten doorgaan,
die vechten moesten om te overleven.
Hun schouders zijn het waarop die stad kan staan.

Ja, kind op kind op kind zijn wij op ouders,
ouder en ouder en ouder en ouder,
schouder aan schouder aan schouder aan schouder…

Dit is de stad die wij ontvingen,
daar zorgen wij voor, die geven wij door.
Wageningen is zevenhonderdvijftig jaar stad
en die dat stad zijn wij!

Laurens van der Zee, stadsdichter van Wageningen, bij de opening van het feestjaar Wageningen 750 stad, op 10 januari 2013.

Reacties zijn gesloten.